Talmud do Bawa batra 8:5
הָאוֹמֵר אִישׁ פְּלוֹנִי בְנִי בְּכוֹר לֹא יִטֹּל פִּי שְׁנַיִם, אִישׁ פְּלוֹנִי בְנִי לֹא יִירַשׁ עִם אֶחָיו, לֹא אָמַר כְּלוּם, שֶׁהִתְנָה עַל מַה שֶּׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה. הַמְחַלֵּק נְכָסָיו לְבָנָיו עַל פִּיו, רִבָּה לְאֶחָד וּמִעֵט לְאֶחָד וְהִשְׁוָה לָהֶן אֶת הַבְּכוֹר, דְּבָרָיו קַיָּמִין. וְאִם אָמַר מִשּׁוּם יְרֻשָּׁה, לֹא אָמַר כְּלוּם. כָּתַב בֵּין בַּתְּחִלָּה בֵּין בָּאֶמְצַע בֵּין בַּסּוֹף מִשּׁוּם מַתָּנָה, דְּבָרָיו קַיָּמִין. הָאוֹמֵר אִישׁ פְּלוֹנִי יִירָשֵׁנִי בִּמְקוֹם שֶׁיֵשׁ בַּת, בִּתִּי תִירָשֵׁנִי בִּמְקוֹם שֶׁיֶּשׁ בֵּן, לֹא אָמַר כְּלוּם, שֶׁהִתְנָה עַל מַה שֶּׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן בְּרוֹקָה אוֹמֵר, אִם אָמַר עַל מִי שֶׁהוּא רָאוּי לְיָרְשׁוֹ, דְּבָרָיו קַיָּמִין. וְעַל מִי שֶׁאֵין רָאוּי לְיָרְשׁוֹ, אֵין דְּבָרָיו קַיָּמִין. הַכּוֹתֵב אֶת נְכָסָיו לַאֲחֵרִים וְהִנִּיחַ אֶת בָּנָיו, מַה שֶּׁעָשָׂה עָשׂוּי, אֲבָל אֵין רוּחַ חֲכָמִים נוֹחָה הֵימֶנּוּ. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, אִם לֹא הָיוּ בָנָיו נוֹהֲגִין כַּשּׁוּרָה, זָכוּר לְטוֹב:
Jeśli ktoś powie: „Ten człowiek, mój synu, bechor, nie weźmie podwójnej części” lub „ten człowiek, mój synu, nie odziedziczy po swoich braciach”, to nic nie powiedział, ponieważ zastrzega przeciw temu, co jest napisane w Torze. [I nie może pozbawić go spadku, chyba że przekaże swój majątek jako dar innym swoim synom.] Jeśli ktoś rozdzieli swój majątek między jego synów swoim słowem, [czyjś rozkaz w obliczu śmierci uważany jest za „spisany i przekazany w Torze, "i nie wymagając kinyan (czyn dokonujący nabycia) (to jest natchnienie" słowem jego ")] i przyznał więcej jednemu, a mniej drugiemu i uczynił bechor równym im [przez używając określenia „dar”], jego słowa są aktualne. [I nie jest to uważane za sprzeczne z tym, co jest napisane w Torze. Bo ktoś ma prawo dawać swoje pieniądze jako dar, komu chce.] A jeśli powiedział „jako dziedzictwo”, [to znaczy, jeśli dał więcej jednemu, a mniej drugiemu jako dziedzictwo, mówiąc: „Ten człowiek, mój syn, odziedziczy pole bet-kor, a ten człowiek, mój syn, odziedziczy pole bet-lethecha "lub jego syna, bechora, który ma odziedziczyć na równi z innymi, ma nic nie powiedział, zastrzegając to, co jest napisane w Torze]. Jeśli napisał „jako prezent” na początku, w środku lub na końcu, jego słowa pozostają aktualne. [na początku: „Niech ta dziedzina będzie dana temu i niech je odziedziczy”. na końcu: „Niech odziedziczy to i niech mu będzie dane”. pośrodku: „Niech odziedziczy to pole i niech mu będzie dane, i niech je odziedziczy.”] Jeśli ktoś mówi: „Niech ten człowiek odziedziczy mnie”, gdzie ma córkę, lub „Niech moja córka odziedzicz mnie, „gdzie ma syna, nic nie powiedział, zastrzegając to, co jest napisane w Torze. R. Yochanan ur. B'roka mówi: Jeśli mówi to o kimś, kto może go odziedziczyć, jego słowa są ważne. A jeśli chodzi o tego, kto nie nadaje się do odziedziczenia go, jego słowa nie są aktualne. [np. jeśli powiedział to o jednym synu pośród innych synów lub o jednej córce pośród innych córek, jego słowa pozostają aktualne, gdyż jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 21:16): „Wtedy stanie się w dniu, w którym on spowoduje jego synowie mają odziedziczyć—Tora przyznała ojcu władzę sprawiania, by dziedziczył go, którego z synów zechce. A R. Yochanan przyznaje, że z bratem, jeśli ma córkę, albo z córką, gdy ma syna, nic nie powiedział. Córka nie nadaje się do dziedziczenia tam, gdzie jest syn; lub brata, gdzie jest córka. Podobnie R. Yochanan przyznaje, że jeśli zrównał bechor z pozostałymi braćmi, nic nie powiedział, a jest napisane (tamże): „Nie będzie mógł przyznać primogenitury itd.” Halacha jest zgodna z R. Yochanan b. B'roka.] Jeśli ktoś wypisze swoją własność innym, pomijając swoje dzieci, to, co zrobił, jest zrobione, ale mędrcy nie patrzą na to przychylnie, [nawet jeśli jego dzieci nie deportują się właściwie, bo dobre dzieci mogą pochodzi z nich.] R. Shimon ur. Gamliel mówi: Jeśli jego dzieci nie deportowały się prawidłowo (a on je w ten sposób wydziedziczył), jest „wspominany dla dobra”. [Halacha nie jest zgodna z R. Szymonem b. Gamliel.]
Jerusalem Talmud Ketubot
רִבִּי יִרְמְיָה בְשֵׁם רַב. הֲלָכָה כְּרַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל. שֶׁאִם מֵתָה יְרוֹשְׁתָהּ אֲבָל לֹא לְעִנְייָן דְּבָרָיו שֶׁאָמַר מִפֻּנֵי שֶׁהִתְנָה עַל מַה שֶׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה. וְכָל־הַמַּתְנֶה עַל מַה שֶׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה תְּנָאוֹ בָטֵל. בִּתְנָאֵי גּוּף. וְהָכָא בִּתְנָאֵי מָמוֹן אָנוּ קַייָמִין. וְלָמָּה אָֽמְרוּ תְּנָאוֹ בָטֵל. שֶׁבְּסוֹף הוּא זָכָה בָהֶן.
Rav Jeremiah in the name of Rav: Practice follows Rabban Simeon ben Gamliel, that if she dies he inherits from her, but not because of his words, "since he made a condition contradicting what is written in the Torah, and anybody's condition contradicting what is written in the Torah is invalid," in personal matters. But here we deal with money matters! Why did they say that the condition is invalid? Because in the end he acquired it.. Practice follows Rabban Simeon ben Gamliel for he said, if she dies he inherits from her, but in matters of words, “since he made a condition contradicting what is written in the Torah, and anybody’s condition contradicting what is written in the Torah is invalid,” in personal matters. But in money matters, one’s stipulations are valid47A generally agreed principle in the Yerushalmi, cf. Qiddušin 1:2 (59c 1.43), Baba meṣi‘a 7:10 (11c 1.11); in the Babli accepted with reservations in the name of R. Jehudah, 57a. and that is a money matter! Why did we say that the condition is invalid? Because in the end he acquired it48In Baba batra 8:6, the reason is given the practice follows R. Joḥanan ben Baroqa who holds that wills can be written only in favor of people who could be heirs (if a number of closer relatives had died.) Then the law of inheritance is compulsory and falls under the category of personal matters.. Rebbi Immi in the name of Rebbi Joḥanan: The law should have been that if she49The definitively married wife should retain the right of disposal of her paraphernalia property since she retains sole ownership. sold or gave it away it should be valid, for [the buyer] acquired it. Why did they say it is invalid? That a wife should not sell her husband’s property and say, it is mine50She could claim that mortmain property was really hers to dispose of..